Do hirudoterapii używa się pijawek lekarskich (głównie gatunku Hirudo medicinalis i spokrewnionych gatunków hodowlanych), które przykładane są do skóry w celach terapeutycznych.

Co dokładnie jest używane w hirudoterapii?

  • Żywe pijawki lecznicze, wyhodowane w specjalistycznych, kontrolowanych hodowlach (nie wolno używać pijawek z naturalnych zbiorników wodnych, ze względu na ryzyko chorób i pasożytów).
  • Tylko kilka ściśle określonych gatunków uznanych za „pijawki lekarskie”, najczęściej Hirudo medicinalis i gatunki pokrewne wykorzystywane w medycynie.
  • Substancje zawarte w ślinie pijawki (tzw. hirudozwiązki), m.in. hirudyna – naturalny antykoagulant, związki przeciwzapalne, przeciwbólowe i poprawiające mikrokrążenie.

W praktyce „narzędziem” zabiegu jest więc sama pijawka oraz jej ślina, która podczas żerowania dostaje się do tkanek pacjenta i działa leczniczo.

Ważne bezpieczeństwo

  • Pijawki muszą pochodzić z certyfikowanych hodowli, jednorazowo użyte, a potem utylizowane.
  • Zabieg powinien wykonywać wykwalifikowany hirudoterapeuta lub personel medyczny, z zachowaniem zasad higieny i znajomością przeciwwskazań (np. zaburzenia krzepnięcia, niektóre choroby ogólnoustrojowe).

Na co dzień, gdy ktoś pyta „co jest używane do hirudoterapii?”, najprostsza poprawna odpowiedź brzmi: specjalne pijawki lekarskie z hodowli, które podczas zabiegu wprowadzają do krwiobiegu swoje substancje czynne, takie jak hirudyna.