Sylwester nazywa się „sylwester”, bo pierwotnie był to dzień imienin oraz wspomnienia papieża św. Sylwestra I, przypadający w kalendarzu liturgicznym właśnie 31 grudnia. Z czasem imię świętego przeszło na nazwę całej nocy i zabawy poprzedzającej Nowy Rok.

Skąd nazwa „Sylwester”?

  • 31 grudnia to w Kościele katolickim dzień św. Sylwestra I, papieża z IV wieku.
  • W wielu kalendarzach przy tej dacie tradycyjnie widnieje imię „Sylwester”, więc mówiono „na Sylwestra”, tak jak „na Andrzejki” czy „na Walentynki”.
  • Z czasem słowo zaczęło oznaczać nie tylko dzień, ale przede wszystkim noc imprez i zabaw kończących rok.

Co oznacza samo imię „Sylwester / Sylwester”?

  • Imię „Sylwester/Sylwester” pochodzi z łacińskiego „silvestris” – „leśny, z lasu, należący do lasu”.
  • W językach europejskich istnieje wiele odmian tego imienia (Sylwester – polski, Silvester – niemiecki, Sylvestre – francuski), ale sens etymologiczny pozostaje podobny: „człowiek z lasu, mieszkaniec lasu”.

Dlaczego akurat 31 grudnia?

  • W tradycji zachodniego chrześcijaństwa to właśnie na 31 grudnia przypada liturgiczne wspomnienie św. Sylwestra I, dlatego ten dzień połączono z jego imieniem.
  • Ponieważ jest to „wigilia Nowego Roku”, ludzie zaczęli utożsamiać nazwę świętego z całą ostatnią nocą roku – stąd dzisiejszy „sylwester” jako wielka zabawa i powitanie nowego roku.

Ciekawostki językowe

  • Po polsku poprawnie piszemy nazwę wydarzenia małą literą: „idę na sylwestra”; wielką literą zapisujemy imię: „Pan Sylwester”.
  • Podobnie jest w innych językach: np. w niemieckim „Silvester” to zarówno imię, jak i nazwa dnia 31 grudnia.

TL;DR: „Sylwester” to najpierw imię św. Sylwestra I, którego wspomnienie wypada 31 grudnia; od tego imienia wzięła się nazwa ostatniego dnia roku i nocy noworocznej zabawy.

Information gathered from public forums or data available on the internet and portrayed here.