Wielkanoc jest świętem ruchomym, ponieważ jej data zależy od faz Księżyca i równonocy wiosennej, a nie od stałego dnia w kalendarzu (jak np. Boże Narodzenie 25 grudnia). Ustalono, że obchodzi się ją w pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni Księżyca, dlatego co roku wypada w innym terminie między 22 marca a 25 kwietnia.

Skąd ta zasada?

  • Już we wczesnym chrześcijaństwie chciano, by data Wielkanocy była powiązana z żydowską Paschą, obchodzoną według kalendarza księżycowego (miesiące liczone od nowiu do nowiu).
  • Na Soborze Nicejskim w 325 r. przyjęto zasadę: Wielkanoc przypada w pierwszą niedzielę po pierwszej pełni Księżyca następującej po równonocy wiosennej (umownie 21 marca).

Co to praktycznie oznacza?

  • Najpierw wyznacza się równonoc wiosenną (w kalendarzu kościelnym „sztywno” przyjętą na 21 marca), a potem pierwszą pełnię Księżyca po tej dacie.
  • Następnie bierze się pierwszą niedzielę po tej pełni – to właśnie Niedziela Wielkanocna; jeśli pełnia wypada w niedzielę, święto przesuwa się na kolejną.

Dlaczego raz w marcu, raz w kwietniu?

  • Ponieważ pełnia Księżyca „wędruje” względem naszego kalendarza słonecznego, data pierwszej wiosennej pełni może wypaść w różnych dniach między 21 marca a 19 kwietnia.
  • Z tego wynika możliwy zakres dat Wielkanocy: od 22 marca (najwcześniej) do 25 kwietnia (najpóźniej).

Związek z innymi świętami

  • Termin Wielkanocy „pociąga za sobą” daty innych ruchomych świąt: np. Wniebowstąpienie Pańskie (40 dni po Wielkanocy) czy Zesłanie Ducha Świętego – Zielone Świątki (50 dni po Wielkanocy).
  • Dlatego zmiana daty Wielkanocy co roku wpływa na cały układ roku liturgicznego w Kościele.

Krótkie podsumowanie (TL;DR)

  • Wielkanoc jest świętem ruchomym, bo zależy od cyklu Księżyca, a nie stałej daty kalendarzowej.
  • Obchodzi się ją w pierwszą niedzielę po pierwszej pełni Księżyca po równonocy wiosennej, stąd coroczne różnice w terminie.

Information gathered from public forums or data available on the internet and portrayed here.