„Dom, który zbudował Jack” to brutalny, podszyty czarnym humorem thriller Larsa von Triera z 2018 roku, opowiadający o kilkunastu latach z życia seryjnego mordercy, który traktuje swoje zbrodnie jak dzieła sztuki. Film jest skrajnie prowokacyjny i bardzo drastyczny, dlatego bywa uznawany za jeden z najbardziej kontrowersyjnych tytułów reżysera.

O czym jest film?

Akcja rozgrywa się w USA lat 70. i 80., a widz śledzi losy Jacka – inteligentnego inżyniera / niespełnionego architekta, który rozwija się jako seryjny morderca. Historia podzielona jest na pięć epizodów, z których każdy pokazuje inne morderstwo i etap jego obsesyjnej „twórczości”.

Jack opowiada swoją historię tajemniczemu rozmówcy o imieniu Verge, co nadaje filmowi formę spowiedzi i filozoficznego dialogu o naturze zła, sztuki i moralności. Reżyser wplata w to liczne odniesienia do malarstwa (np. Francis Bacon), poezji (William Blake) i muzyki klasycznej (m.in. Glenn Gould).

Styl, ton i kontrowersje

Film łączy gatunkowy thriller z esejem o przemocy, estetyce i hipokryzji społecznej. Z jednej strony pokazuje bardzo realistyczne, szokujące sceny przemocy, z drugiej – buduje je jak perwersyjne instalacje artystyczne w głowie bohatera.

„Dom, który zbudował Jack” był na festiwalach przyjmowany zarówno owacjami, jak i demonstracyjnym wychodzeniem z sali, głównie ze względu na brutalność i sposób przedstawienia ofiar. Krytycy zwracali uwagę, że von Trier balansuje na granicy między krytyką przemocy a jej estetyzacją, co wciąż wywołuje gorące dyskusje.

Obsada i twórcy

  • Reżyser i scenarzysta: Lars von Trier.
  • Jack: Matt Dillon – w jednej z najbardziej mrocznych ról w swojej karierze.
  • Verge: Bruno Ganz, pełniący funkcję przewodnika / głosu sumienia.
  • W ważnych rolach kobiecych pojawiają się m.in. Uma Thurman i Riley Keough.

Film jest koprodukcją Danii, Francji, Niemiec i Szwecji, trwa ok. 152–155 minut (w zależności od wersji) i był dystrybuowany w różnych krajach jako thriller z bardzo wysoką kategorią wiekową.

Czy warto obejrzeć?

Ten tytuł jest adresowany do widzów, którzy dobrze znają kino von Triera i są przygotowani na ekstremalne treści. Dla jednych będzie to odpychające, nihilistyczne kino pełne przemocy, dla innych – radykalna, metaforyczna opowieść o artyście schodzącym do piekła własnego umysłu.

Informacje pochodzą z opisów dystrybutora, baz filmowych i recenzji krytyków.

Informacja na dole:
Information gathered from public forums or data available on the internet and portrayed here.