Zorza polarna tworzy się wysoko w atmosferze, głównie nad obszarami okołobiegunowymi – w pobliżu bieguna północnego (Aurora borealis) i południowego (Aurora australis). Najczęściej widać ją nad Skandynawią, Islandią, Grenlandią, północną Rosją i Alaską.

Gdzie dokładnie powstaje zorza?

  • Zorza powstaje w jonosferze , mniej więcej około 100 km nad powierzchnią Ziemi.
  • Tam wchodzą w reakcję cząstki wiatru słonecznego z gazami atmosferycznymi (tlen, azot itd.), co powoduje świecenie nieba różnymi kolorami.

Gdzie na Ziemi się tworzy?

  • Najczęściej nad rejonami blisko biegunów magnetycznych, czyli w tzw. „owalu zorzowym” wokół Arktyki i Antarktydy.
  • Dobre miejsca obserwacji to m.in.: północna Norwegia (Lofoty, okolice Tromsø, Alta), północna i zachodnia Islandia, Laponia, Grenlandia, północna Kanada i Alaska.

Czy zorza może być dalej od biegunów?

  • Przy bardzo silnych rozbłyskach słonecznych zorza potrafi „zejść” znacznie dalej na południe – bywa widoczna w Polsce, a sporadycznie nawet w okolicach równoleżnika 50.
  • W wyjątkowo intensywnych okresach aktywności słonecznej historycznie opisywano zorze widoczne jeszcze bliżej równika.

Bonus: zorze poza Ziemią

  • Zorze tworzą się nie tylko na Ziemi – występują również na planetach z silnym polem magnetycznym i atmosferą, np. na Jowiszu, Saturnie, Uranie i Neptunie.
  • Zjawiska te są tam często jeszcze intensywniejsze niż na Ziemi, zwłaszcza na Jowiszu.

TL;DR: Zorza polarna tworzy się w jonosferze około 100 km nad Ziemią, głównie nad okolicami biegunów magnetycznych – najłatwiej zobaczyć ją w północnej Skandynawii, na Islandii, Grenlandii, w północnej Kanadzie i na Alasce, ale przy silnej aktywności słonecznej może pojawić się też nad Polską.